Kısaca, bir odaya hayat katmanın en hızlı yolu çoğu zaman yeşil bir dokunuştur. Düşük tavan aydınlatma ile ilgili bitki seçimi, ışık miktarına ve bakım alışkanlıklarına göre değiştiği için sabit bir reçete yok. Az bakımla uzun ömürlü duran türleri ve doğru konumlandırmayı inceledik.
Düşük tavan aydınlatma konusunda acele verilen kararlar cogu zaman geri donusu pahali sonuclar dogurur. Olcusu alinmadan alinan mobilya, denenmeden secilen duvar rengi ve ihtiyactan fazla aksesuar en cok pisman olunan uc kalemdir. Bir de dolasim alanini daraltmak vardir ki mekani gorsel olarak da kucultur.
Ayrıca, düşük tavan aydınlatma ile ugrasirken en yaygin hata, tek bir gorselden ilham alip mekanin kendi kosullarini yok saymaktir. Farkli bir isik acisinda ve farkli olculerde ayni sonuc elde edilmez. Ikinci sik hata ise her kosede birbiriyle yarisan cok sayida odak noktasi olusturmaktir.
Bu noktada, goze hos gelen mekanlarin arkasinda cogunlukla basit oran kurallari vardir: bir odak, ona esli iki tamamlayici ve bos birakilmis nefes alanlari. Her seyi esit buyuklukte dagitmak monotonluk yaratir.
Simetri huzur, asimetri hareket hissi verir; ikisini ayni evde farkli odalarda kullanmak dengeli bir bütün olusturur. Yukseklikleri kademelendirmek de goz akisini dogal hale getirir.
Gorsel sadeligin sirri cogu zaman iyi planlanmis saklama alanlarindadir. Düşük tavan aydınlatma konusunda her esyanin belirli bir yeri oldugunda oda kendiliginden derli toplu gorunur.
Bununla birlikte, gunluk hayatin yogun kullanildigi evlerde estetik kadar dayaniklilik da onemlidir. Düşük tavan aydınlatma ile ilgili secimlerde silinebilir yuzeyler, yuvarlatilmis kenarlar ve leke tutmayan kumaslar one cikar.
Coklu cerceve dizilimlerinde once yere kagit sablonlarla deneme yapmak duvari delik deşik etmekten kurtarir. Cerceveler arasindaki bosluğu sabit tutmak, farkli boyutlari bile derli toplu gosterir.
Pratikte, tablolar ve cerceveler asildigi yuksekligi yanlis secildiginde tum duvar dengesiz gorunur. Goz hizasi olarak kabul edilen yerden zemine yaklasik yuz elli santim, cogu mekan icin iyi bir baslangictir.
Yesil doku, en dusuk maliyetle en hizli etki yaratan tamamlayicidir. Isik miktarina uygun tur secildiginde bakim yuku de dusuk kalir ve mekan yil boyu canli gorunur.
Önce mekânın toplam metrekaresini ve değiştirmek istediğiniz parçaları listeleyin, ardından bütçenin yaklaşık yüzde altmışını mobilya ve aydınlatma gibi kalıcı ögelere ayırın. Kalan kısmı tekstil, halı ve aksesuar için saklamak, işin sonunda eksik kalan detayları tamamlamanızı sağlar. Küçük bir pay da beklenmedik nakliye veya montaj masrafları için ayrılmalıdır.
Tablonun merkezi yerden yaklaşık 145 ila 150 santimetre yükseklikte, yani göz hizasında olmalıdır. Koltuk veya konsol üstüne asılan işlerde mobilyanın genişliğinin üçte ikisi kadar bir alan kaplamak dengeli görünür. Birden fazla çerçeve kullanılacaksa aralarındaki boşluğu 5 ila 8 santimetrede sabit tutmak, düzenin derli toplu durmasını sağlar.}
Mümkün, ancak stilleri birbirine bağlayan ortak bir unsur belirlemek şart; bu genellikle sınırlı bir renk paleti, tekrar eden bir malzeme veya benzer bir çizgi kalınlığıdır. Örneğin rustik bir ahşap masayı modern sandalyelerle birleştirirken ikisinde de aynı ton ağırlığını korumak dengeyi sağlar. Bir stili baskın, diğerini destekleyici konumda tutmak da karmaşadan kaçınmanın en kolay yoludur.}
Duvar delmeden uygulanabilen çıkarılabilir duvar kâğıtları, yapışkanlı kancalar ve zemine serilen büyük halılar kiralık evlerde en pratik çözümlerdir. Perde, aydınlatma ve tekstil değişimi taşınırken sizinle gelebileceği için bütçeyi boşa harcamış olmazsınız. Mevcut mobilyaların üzerine geçirilen kılıflar da eskimiş parçaları hızla yenilemenin ekonomik yoludur.
Uygulamada, depolama çözümlerini baştan planlayan evler, yıllar geçtikçe dağınıklığa çok daha az teslim oluyor.
Kaynaklar ve bağlantılar
Diğer yazılar