Öte yandan, çoğu dekorasyon hatası zevksizlikten değil, aceleci kararlardan doğar. Tapestri boyut seçim ile ilgili en sık yapılan yanlışları bilmek, hem zaman hem para kaybını önlüyor. Bu yazıda sık rastlanan tuzakları ve pratik çözümlerini derledik.
Bir diger belirgin egilim, tek islevli alanlarin azalmasi ve mekanlarin gun icinde farkli senaryolara adapte olmasi. Tapestri boyut seçim konusunda tekerlekli, katlanabilir ve modul eklenebilir cozumler bu nedenle daha cok tercih ediliyor.
Bir diger sik hata, duvar kenarina siralanmis mobilyalarin oday buyuttugu inancidir; cogu zaman sonuc bos bir orta bosluk ve dagilan bir oturma duzenidir. Tapestri boyut seçim konusunda acele karar verilen renk secimleri de sonradan en pahaliya mal olan pismanliklardandir.
Kural olarak, en yaygin hata, mekani olcmeden alisverise cikmak ve gozle tahmin edilen boyutlara guvenmektir. Ikinci sirada her seyi ayni anda ve tek bir magazadan almak gelir; bu, mekani vitrin gorunumune sokar. Ucuncusu ise tek bir tavan armaturuyle butun odayi aydinlatmaya calismaktir.
Çoğu senaryoda, tapestri boyut seçim ile ilgili yeni baslayanlarin en cok zorlandigi konu nereden baslayacagini bilememektir. Bir odayi secip yalnizca orada calismak, motivasyonu koruyan en iyi yontemdir. Bir referans panosu hazirlamak da secimlerin birbiriyle uyumlu kalmasini kolaylastirir.
Tapestri boyut seçim konusunda ilk kez calisan biri icin en guvenli baslangic, notr bir temel kurup renkli dokunuslari aksesuarla eklemektir. Boylece begeni degistiginde buyuk masraf yapmadan yenileme mumkun olur. Ilk projede iddiali denemeler yerine sade ve isleyen bir duzen hedeflenmelidir.
Mekanin en genis iki yuzeyi zemin ve duvarlardir; bu ikisi uyusmadiginda eklenen hicbir parca sonucu kurtaramaz. Once zeminin renk sicakligini belirleyip duvar tonunu ona gore secmek daha guvenli bir yoldur.
Goze hos gelen mekanlarin arkasinda cogunlukla basit oran kurallari vardir: bir odak, ona esli iki tamamlayici ve bos birakilmis nefes alanlari. Her seyi esit buyuklukte dagitmak monotonluk yaratir.
Bu nedenle, simetri huzur, asimetri hareket hissi verir; ikisini ayni evde farkli odalarda kullanmak dengeli bir bütün olusturur. Yukseklikleri kademelendirmek de goz akisini dogal hale getirir.
Çoğu zaman, sağlıklı bir aydınlatma planı genel, görev ve vurgu olmak üzere üç katmandan oluşur; sadece tavan lambasına güvenmek mekânı düz ve soğuk gösterir. Okuma köşesine ayaklı lamba, mutfak tezgâhına bant aydınlatma, raf ve tabloya spot eklemek derinlik yaratır. Ampullerde 2700 ile 3000 kelvin aralığı yaşam alanları için daha huzurlu bir atmosfer sunar.
Dar alanlarda ayaklı ve zeminden yükseltilmiş mobilyalar tercih etmek, gözün altta boşluk görmesini sağladığı için mekânı ferahlatır. Depolama alanlarını duvarın yukarısına taşımak, açık raf yerine kapaklı dolap kullanmak ve tek bir büyük ayna ile ışığı çoğaltmak da işe yarayan yöntemlerdir. Çok sayıda küçük obje yerine az sayıda büyük parça kullanmak dağınık görüntüyü önler.
Sonuç olarak, yükseklik çoğu evde en az kullanılan kaynaktır; tavana yakın raflar, kapı üstü dolaplar ve dikey kitaplıklar taban alanını meşgul etmeden ciddi hacim kazandırır. Sandıklı puf, çekmeceli karyola ve kapaklı sehpa gibi çift işlevli parçalar dağınıklığı görünmez kılar. Sık kullanılmayan mevsimlik eşyaları kapaklı kutularda etiketleyerek saklamak, dolap içi düzeni kalıcı hale getirir.}
Son olarak, beğendiğiniz görselleri biriktirip aralarındaki ortak noktayı bulun; kendi tarzınızın tarifi çoğu zaman tam olarak orada saklıdır.
Kaynaklar ve bağlantılar
Diğer yazılar