Boş bir duvara bakıp "buraya bir şey lazım ama ne?" diye düşünmek, dekorasyona yeni başlayan herkesin ortak sorunu. Mobilyalar yerleşti, renkler seçildi, perde takıldı; yine de oda yarım görünüyor. Genelde eksik olan şey duvarlar. Peki duvar dekorasyonu nasıl yapılır, nereden başlanır, tablo hangi yüksekliğe asılır? Aşağıda bu soruların hepsine sırayla, ölçülerle birlikte cevap veriyoruz.
İlk adım tablo satın almak değil, duvarı okumak. Hangi duvarın dolu, hangisinin boş kalacağına karar vermeden yapılan alışveriş çoğunlukla yanlış boyutla sonuçlanıyor.
Bir odadaki her duvarı doldurmak zorunda değilsiniz. Aksine, göz dinlensin diye en az bir duvarın sade kalması gerekir. Odaya girdiğinizde ilk gördüğünüz duvar genelde "ana duvar"dır; koltuğun arkası, yatağın başucu ya da yemek masasının yanı buna örnek. Dekorasyonun ağırlığını buraya verip diğer duvarlarda tek bir küçük parçayla yetinmek, kalabalık görünmeyen bir sonuç verir. Özellikle küçük evlerde ferahlık hissini korumak için bu denge çok işe yarar.
En sık yapılan hata tabloyu fazla yükseğe asmak. Standart yaklaşım şu: tablonun merkezi yerden 145-150 cm yükseklikte olmalı. Bu, ortalama göz hizasıdır. Yani tablonun üst kenarını değil, ortasını hesaplayacaksınız. 60 cm yüksekliğinde bir tablonun merkezi 150 cm olacaksa, üst kenarı yerden 180 cm'e gelir.
Daha geniş bir liste arayanlar kargabet sayfasından devam edebilir.
Peki tablo bir mobilyanın üstündeyse? O zaman kural değişir: tablonun alt kenarı ile mobilyanın üstü arasında 15-25 cm boşluk kalmalı. Daha fazlası, tabloyu duvarda yüzüyormuş gibi gösterir; daha azı sıkışık durur. Yemek masasının veya oturma grubunun üstünde bu mesafeyi 20 cm civarında tutmak genelde en güvenli seçim.
Duvarda tek başına duran küçük bir tablo, odayı süslemek yerine küçültür. Ölçü şöyle: tablo ya da tablo grubu, altındaki mobilyanın genişliğinin %60-75'i kadar olsun. 180 cm'lik bir kanepenin üstüne 110-135 cm arası bir genişlik oturur. Tek bir tablo bu boyutta değilse, iki üç parçayı yan yana getirerek aynı genişliğe ulaşabilirsiniz.
| Durum | Ölçü |
|---|---|
| Tek tablo, boş duvar | Merkez yerden 145-150 cm |
| Mobilya üstü | Alt kenar mobilyadan 15-25 cm yukarıda |
| Genişlik | Mobilya genişliğinin %60-75'i |
| Çerçeveler arası | 5-8 cm |
Birden fazla çerçeveyi bir arada asmak, tek tabloya göre daha canlı ama daha riskli. İyi haber: planlamayı duvarda değil yerde yaparsanız risk büyük ölçüde kalkıyor.
Uygulamalı örnekler için kargabet giriş kaynağı işinizi kolaylaştırır.
Çerçeveleri yere, duvarın ölçülerine denk gelen bir alana dizin. İstediğiniz kompozisyonu bulana kadar yerleri değiştirin. Beğendiğinizde fotoğrafını çekin; asarken bu fotoğrafa bakarsınız. Bir adım daha ileri gitmek isterseniz her çerçevenin şablonunu gazete kâğıdına çizip kesin ve kâğıtları kâğıt bantla duvara yapıştırın. Bir gün boyunca bakın; sabah ve akşam ışığında nasıl durduğunu görürsünüz. Delik açmadan önceki bu adım, sonradan sıva tamiri yapmaktan çok daha kolay.
Aralar eşit olmalı ve 5-8 cm arasında kalmalı. Küçük çerçevelerde 5 cm, büyük parçalarda 8 cm iyi çalışır. Aralar büyüdükçe grup dağılır, ayrı ayrı asılmış izlenimi verir. Aralar birbirinden farklı olduğunda ise göz hemen fark eder, düzensiz görünür.
Grup için iki temel yaklaşım var:
Boşluk, dekorun kendisi kadar önemli. Bir grubun etrafında en az 15-20 cm nefes alanı olmalı; grup tavana, köşeye veya pencere kenarına yapışmamalı. Aynı şekilde, farklı duvarlardaki parçalar birbiriyle yarışmasın. Bir duvarda kalabalık bir çerçeve grubu varsa, karşı duvarda tek bir ayna veya küçük bir raf yeterli.
Çerçevelerin içinde ne olduğu da dengeyi etkiler.
Kaynaklar ve bağlantılar